Kristinn Már Pálmason vinnur með tákn og form og notar til þess skapalón sem hann notar gjarnan aftur og aftur þótt alltaf bætist ný við. Þau eru svo mikill hluti af sköpunarferlinu að honum finnst þau hafa öðlast sjálfstætt líf og geta staðið sem listaverk í sjálfu sér. Mótífin koma víða að, til dæmis úr miðaldateikningum, en einnig notar hann fundna hluti, í samsetningum sem hann segir að megi kalla sjónræna endurvinnslu. Úr verkum Kristins Más má lesa viðurkenningu á hlutkrafti: innbyggðum lífsþrótti efnis, sem getur verið óháður mannlegri skynjun, túlkun og notkun.
