Hekla Dögg Jónsdóttir beinir oft sjónum okkar að landamærunum sem við drögum upp: milli hins innra og ytra, eða ósýnilegu línunni þar sem tvö höf mætast. Samræða og samvinna eru mikilvægir þættir í list hennar, sem og áhersla á sköpunarferlið, og verk hennar hverfast gjarnan í kringum sýningarrýmið sjálft.
